بررسي عوامل فردي و اجتماعي مؤثر در گرايش به سوء مصرف موادمخدر در بين زنان و ارائه راهكارهاي پيشگيرانه (موردمطالعه: زنان شهرستان اروميه)

اعتياد زنان، امروزه به‌صورت يك مشكل جدي در سطح جهاني و ملي مطرح است. در مورد سبب‌شناسي گرايش زنان به مصرف موادمخدر و اعتياد به آن‌ها، نظرات مختلفي بيان‌شده است، اما هيچ يك از اين نظريه‌ها به تنهايي نمي‌توانند علت مصرف موادمخدر در زنان را تشريح كنند. اعتياد زنان علاوه بر همه‌ي آنچه از اعتياد گفته مي‌شود، پديده‌اي است با لايه‌هاي پنهان‌تر و ابعاد فزون‌تر از خود اعتياد. هدف از تحقيق حاضر بررسي تأثير عوامل فردي (فقدان شناخت، ضعف اراده، پايين بودن سطح تحمل، احساس تنهايي، دردهاي جسمي) و اجتماعي (دوستان ناباب، فقر و رفاه بيش‌ازحد) بر اعتياد زنان شهرستان اروميه و مشتمل بر 7 فرضيه است. پژوهش حاضر از نوع توصيفي- پيمايشي و از نوع تحقيقات كاربردي بوده و جامعه آماري اين تحقيق زنان معتاد شهرستان اروميه در سال 1394 است كه تعداد 109 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده به‌عنوان حجم نمونه انتخاب و پرسشنامه‌ي محقق‌ساخته عوامل فردي- اجتماعي مؤثر بر اعتياد، با ضريب پايايي 73/0 را تكميل نمودند. يافته‌ها نشان مي‌دهد گرايش به اعتياد زنان رابطه‌ي مستقيمي با عوامل فردي و اجتماعي داشته كه تمامي فرضيات مورد تأييد قرار گرفتند. نتايج نشان مي‌دهد كه اين تحقيق مي‌تواند ضمن ارائه تصويري روشن از عوامل فردي و اجتماعي مؤثر در گرايش به اعتياد زنان، سهم عمده‌اي در سازوكار تدوين برنامه‌هاي پيشگيري از رشد مصرف موادمخدر در بين زنان داشته باشد كه در پايان پيشنهاداتي در جهت جلوگيري از سوء مصرف موادمخدر در بين زنان ارائه گرديد.