پيش‌يني تغييرات آتي ميزان استحصال آب زيرزميني از حوضه‌هاي آبريز اصلي ايران

آب منبعي حياتي و از عوامل رشد و توسعه در جوامع بشري است. در نواحي خشك و نيمه خشك مانند اكثر نقاط ايران به دليل كمبود آب سطحي از منابع آب زيرزميني استفاده مي‌شود. اين پژوهش به بررسي روند استحصال منابع آب زيرزميني از شش حوضه اصلي آبريز ايران طي سال‌هاي (96-1360) و پيش‌بيني ميزان برداشت از اين منابع تا سال 1403 مي‌پردازد. بدين منظور از مدل سري زماني در قالب روش ARIMA استفاده شد. نتايج نشان داد با مديريت فعلي ميزان برداشت از اين منابع طي سال هاي آينده در اكثر حوضه ها افزايش مي‌يابد و اين مسئله موجوديت اين منابع و حيات بشر را به مخاطره مي‌افكند. قيمت‌گذاري منابع آب مورد استفاده كشاورزي، نصب كنتورهاي هوشمند و مديريت پايدار منابع آب زيرزميني، جهت بهبود وضعيت پيش‌بيني شده توصيه مي‌شود.