پيش‎بيني خشكسالي با استفاده از روش‌ هاي آماري و سيگنال‌ هاي بزرگ مقياس اقليمي

مديريت منابع آب در مناطق خشك و نيمه خشك ضروري است. پيش‌آگاهي از مقدار بارش يكي از راه‌هاي مهم در برنامه‌ريزي منابع آب، مديريت كشاورزي و خشكسالي مي‎باشد. مطالعات قبل نشان مي‌دهد كه سيگنال‌هاي بزرگ مقياس اقليمي (دما و فشار سطح درياها و اقيانوس‌ها) بر روي اقليم و ميزان بارش در مناطق مختلف تاثير گذار است. در اين مطالعه، ابتدا با روش تجزيه مولفه‌هاي اصلي (PCA) از بين 45 شاخص اقليمي، 8 شاخص با مجموع 81% واريانس به عنوان موثرترين شاخص‎هاي اقليمي انتخاب شدند. سپس تاثير سيگنال‌هاي بزرگ مقياس اقليمي بر روي شاخص بارندگي استاندارد(SPI) ماهيانه در مقياس (يك، سه، شش و 12 ماهه) حوزه آبخيز مهارلو بختگان به صورت همزمان و با تاخير توسط همبستگي متقاطع مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت با مدل رگرسيون چند متغيره معادلات پيش‎بيني ايجاد شد. نتايج همبستگي متقاطع نشان داد كه بيشتر شاخص‎هاي اقليمي همراه با گام تاخير نسبت به سري زماني(SPI) معني‎دار شده‌اند. نتايج پارامترهاي خطا و دياگرام تيلر نشان داد كه عملكرد معادلات رگرسيون در مقياس يك ماهه بهتر از بقيه مقياس‎هاي مورد بررسي مي‌باشد.