بررسي تطبيقي پايداري محلات شهري با تأكيد بر كيفيت محيط شهري در جغرافياي شهر تهران مطالعه موردي: محلات سنگلج و هفت حوض

در پي برجسته شدن محله به عنوان هسته زندگي شهري رسيدن به توسعه پايدار نيز تنها در قالب توسعه محله­اي و در مقياس محلي و در ادامه تفكر جهاني بيانديش و محلي عمل كن در حال پيگيري است. به دليل آن كه بيش از 60 درصد مردم جهان در شهرها زندگي مي­كنند كيفيت توسعه محلات و در مقياس كلان پيشرفت و پايداري توسعه شهرها است كه مي‌تواند موفقيت يا شكست جامعه را در مسير حل مشكلات اقتصادي، زيست‌محيطي، اجتماعي و كالبدي و غيره مشخص نمايد. به منظور بررسي وضعيت پايداري شهرها، از ديدگاه ­هاي مختلفي نظير توسعه پايدار محله­اي و برنامه ­هاي توسعه ­اي محله- محوربر پايه استفاده از ظرفيت­ هاي دروني محلات استفاده مي­شود. هدف اصلي اين مقاله بررسي رابطه بين مؤلفه‌هاي پايداري و ميزان تأثيرگذاري اين مؤلفه‌ها بر پايداري محلات در جغرافياي شهر تهران به ويژه قدمت محلات با تأكيد بر محلات سنگلج و هفت حوض است. روش تحقيق مورد استفاده در اين مقاله توصيفي - پيمايشي است. در مقاله حاضر از روش نمونه‌گيري احتمالي و مرحله‌اي استفاده شده است. در مرحله اول، محلات سنگلج و هفت حوض بر اساس نمونه‌گيري طبقه‌اي احتمالي از بين محلات تهران انتخاب سپس در مرحله بعد انتخاب پاسخگويان در اين محلات، به‌صورت تصادفي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه محلات قديم و جديد تهران است. به منظور تحليل داده‌ها از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري با رويكرد روش حداقل مربعات جزئي و نرم‌افزار اسمارت پي آل اس استفاده شده است. حداقل تعداد نمونه مورد نياز در اين پژوهش براي استفاده از روش حداقل مربعات جزئي 200 نفر بوده است. يافته­هاي پژوهش حاكي از آن است كه با در نظر گرفتن قدمت متفاوت محلات، ميانگين مؤلفه‌هاي تبيين كننده پايداري همچنين سهم هر يك از اين مؤلفه‌ها در تبيين پايداري محلات سنگلج و هفت حوض متفاوت است.