تلازم بساطت و كامل بودن وجود؛ كاوشي نو در قاعده «بسيط الحقيقة كل الأشياء»

قاعده «بسيط الحقيقة كلّ الأشياء و ليس بشيء منها» يكي از مسائل حكمت الهي است. اين قاعده- كه به طور حقيقي فقط بر وجود واجب متعال صادق است- بيانگر تلازم ميان دو ويژگي بساطت و كامل بودن وجود است. اين نوشتار در‌صدد تبيين قاعده با نگاهي نو است. نگارنده باور دارد كه نكته مهم و اساسي در قاعده، تلازم ميان دو طرف آن است: طرف اول، بساطت وجود و طرف دوم، كامل بودن آن است، و هر يك از آن‌ها مستلزم ديگري است. هر چند در كلمات بزرگان حكمت- همچون ابن سينا، شيخ اشراق، ملا‌صدرا و علامه طباطبايي- تلازم مزبور به صراحت نيامده است، اما مي‌توان آن را استنباط كرد، كه به تفصيل نحوه استنباط آن، واكاوي و ارايه شده است. در انتها به برخي كاركردهاي قاعده همچون تبيين علم ذاتي الهي نيز اشاره شده است.