تحليل انتقادي مباني معرفتي وهابيت با تاكيد بر روش و آراء آيت الله سبحاني

مباني معرفتي وهابيت بر محور اسلوب نقلي و نفي اسلوب عقلي استوار است. سلفيان وهابي به عنوان سرسخت ترين عقل گريزان، علاوه بر عدم پذيرش عقل به مثابه يك منبع مستقل شناخت در كنار كتاب و سنت، در اصل توانايي عقل براي فهم دين و كاربرد آلي آن تاملاتي داشته، نقش عقل را به مثابه ابزار، فهمنده و مفسر كتاب و سنت نمي‌پذيرند. در نگاه نص گرايان سلفي حجيت ظاهر كتاب و سنت، نفي تاويل متشابه و حجيت فهم صحابه نيز به عنوان روش هاي شناخت تلقي مي‌گردد كه در خدمت معنا شناسي اين جريان فكري قرار مي‌گيرد. در اين نوشتار براي تحليل انتقادي مباني معرفتي وهابيت بر روش آيت الله سبحاني تكيه مي‌شود، ايشان به عنوان يك متكلم عقل گرا در مباحث كلامي، نقش ممتازي را در مواجهه با وهابيت ايفا نموده و مباني معرفتي آنان را نقد كرده است. وي افزون بر استفاده از روش هاي عقلي، از مباني مورد پذيرش مخالفان خويش همچون نقل نيز سود جسته است.