معناشناسي نامتناهي در فلسفه و كلام اسلامي

يكي از مسائل مورد تأكيد فيلسوفان مسلمان، عدم تناهي ذات و صفات خداوند متعال است. اين نوشتار به مفهوم شناسي عدم تناهي از طريق بررسي استعمالات گوناگون آن در لسان حكماء و متكلمان و ذكر پاره‎اي از تقسيمات مربوط به آن پرداخته است. حاصل بررسي اين استعمالات آن است كه اتصاف خداوند به وصف عدم تناهي، در حوزه ذات و صفات، متفاوت است. فهم ما از عدم تناهي ذات، اجمالي و سلبي است. هيچ يك از اوصاف فعلي نامتناهي نبوده و در حيطه اوصاف ذاتي نيز هر چند عدم تناهي وصفي چون حيات را مي‎توان ‎‎به نحو ايجابي فهم كرد ولي علم ذاتي، نامتناهي بالفعل نيست و صرفا به نحو لايقفي متصف به عدم تناهي مي‌شود