بازشناسي مفهومي انتظار با رويكرد عام و خاص از منظر شيعه و اهل‌سنت

در اين مقال موضوع انتظار با رويكرد عام و خاص از منظر شيعه و اهل‌سنت مورد بحث و گفتگو قرار مي‌گيرد. مقوله انتظار داراي تنوعات و ابعاد مختلفي است كه با سه نگرش رويكردي، كاركردي و كاربردي توجيه مي‌شود. نگرش رويكردي، انتظار را از نظر عام و خاص بررسي مي‌كند. نگرش كاركردي، تأثيرات انتظار را در افراد و جامعه تحليل مي‌كند و نگرش كاربردي، قلمروي انتظار را از حيث فرا ديني و فرا مذهبي مي‌كاود. ذكرِ مقدمه، آغازين بحث اين نوشتار است كه دورنماي تحقيق را نشان مي‌دهد. بعد از بيان مقدمه به مفهوم شناسي انتظار و قلمروي آن مبادرت مي‌شود. بحث بعدي، تحليل و بررسي انتظار با رويكرد عام و خاص از منظر شيعه است كه ابتدا با دلايل و قراين سه گانه نظير «توجيه صدوري با پرسش‌هاي خاص» و «توجيه صدوري با واژگان خاص» و نيز «فهم و كاربرد خاص» به توجيه انتظار خاص مي‌پردازد و در ادامه و فرايند بحث به نظرگاه اهل‌سنت پيرامون انتظار توجه مي‌شود كه بر اين اساس روايات الانتظار با رويكرد عام و خاص در منابع حديثي اهل‌سنت مورد گفتگو قرار مي‌گيرد و در آخر، مقاله با ذكر نتيجه‌اي به پايان مي‌رسد.