بررسي مقايسه اي نگاه به چين و ايران در استراتژي امنيت ملي (2017) آمريكا

Comparative Analysis of U.S. 2017 National Security Strategy Document towards China and Iran

هدف اصلي اين مقاله بررسي الگوي عمل آمريكا در دوران رياست جمهوري ترامپ در قبال چين و ايران به عنوان دو بازيگر مهم در استراتژي منطقه اي و استراتژي كلي اين كشور در چهار چوب نظم منطقه اي شرق آسيا و خاورميانه مي باشد. استدلال اصلي اين مقاله برخلاف نظر برخي از تحليلگران كه مهم ترين ويژگي دكترين سياست خارجي ترامپ را ابهام و يا تناقض راهبردي مي دانند، آن است كه استراتژي «موازنه از راه دور» براساس مفاهيم «موازنه قدرت در برابر چين» و «موازنه تهديد در برابر ايران» عنصر اصلي استراتژي ترامپ براساس داده هاي موجود در سند استراتژي امنيت ملي 2017 و كنش هاي رفتاري و گفتاري وي درطول دوران رياست جمهوري اش مي باشد. اين پژوهش يك پژوهش توصيفي تحليلي با تاكيد بر رويكرد مقايسه اي و روش گرد اوري اطلاعات در آن نيز مبتني بر استخراج داده ها از طريق سند پژوهي مي باشد.اميد است اين مقاله راهگشاي كارهاي پژوهشي آتي باشد.

This study aimed at examining U.S. action pattern during Trump’s presidency regarding China and Iran as two major regional actors and overall strategy of the U.S. within the framework of regional order of East Asia and the Middle East. Contrary to some analysts that consider Trump’s foreign policy doctrine as ambiguous or contradictory, the main argument in this paper is that the most important feature of Trump’s strategy toward China and Iran is the "offshore balancing" which is based on the "balance of power against China" and "balance of threat against Ir@n". This is concluded according to analysis of the 2017 National Security Strategy document and Trump’s measures and speech acts during his presidency. This paper is a descriptive-analytic research emphasizing comparative approach and data gathering method is based on documentation.