بررسي جانمايي كانال ارتباطي جديد در خليج گرگان بر پايه ويژگي تعويض آب

با ادامه روند كاهش سطح آب در آينده در درياي كاسپي، انسداد تنها راه ارتباطي خليج گرگان با درياي مادري در ناحيۀ چاپاقلي ميسر خواهد بود. بر اين پايه يافتن راه‌حلي براي ارتباط‌دهي خليج و درياي كاسپي با احداث يك كانال جديد مي‌تواند حيات اين بوم‌سازگان را تضمين كند. اين مقاله به بررسي وضعيت تعويض آب در خليج گرگان از راه كانال‌هاي ارتباطي جديد و لايروبي كانال‌هاي قديمي در سناريوهاي كاهشي سطح آب مي‌پردازد. در اين پژوهش نسبت به جفت نمودن به‌هنگام ماژول‌هاي هيدروديناميك و انتقال پخش از مدل  مايك 21 در چهار تراز اقدام شده است. كانال‌هاي گلوگاه با داشتن زمان تعويض 106، 87، 5/70 و 5/71 روز و انزان با داشتن زمان تعويض 117، 108/6، 64/6و 79/5 روز به ترتيب در ترازهاي 27، 27/5، 5/ 28و 25/9 متر در اولويت پژوهش و اجرا قرار دارند. بيشينه طول كانال‌هاي گلوگاه و انزان در خليج گرگان به‌ترتيب برابر 2 و 2/7 كيلومتر محاسبه شد. كانال‌هاي اسماعيل‌ساي، آشورآده و خزيني داراي بيشترين زمان تعويض آب بوده و بيشترين نياز براي لايروبي را در هر تراز كاهشي در نظر گرفته شده دارند. نظر به اتصال كانال انزان به عميق‌ترين بخش خليج گرگان و جلوگيري از جانشيني بوم‌شناختي مخرب در آينده پيشنهاد مي‌شود تا كانال يادشده به‌عنوان كانال اتصال‌دهنده خليج گرگان با درياي كاسپي موردتوجه جامعه پژوهشي و مسئولان قرار گيرد.