مديريت سمت تقاضا در يك ريز‌شبكه هوشمند با حضور منابع تجديدپذير و بارهاي پاسخ‌گو

در اين مقاله خطاي حاصل از پيش‌بيني سرعت باد و تابش خورشيد به وسيله توابع چگالي احتمال مدل‌سازي شده و يك مدل برنامه‌ريزي احتمالاتي به‌منظور بهينه‌سازي عملكرد ريزشبكه هوشمند در كوتاه‌ مدت جهت حداقل‌سازي هزينه بهره‌برداري و آلايندگي با حضور منابع تجديدپذير پيشنهاد مي‌شود. بطوريكه در آن استفاده از برنامه‌هاي پاسخگويي بار كه توسط شركت كنندگان خانگي، تجاري و صنعتي صورت مي‌گيرد، جهت پوشش عدم قطعيت توان توليدي حاصل از منابع تجديدپذير پيشنهاد مي‌شود. جهت اجراي برنامه‌هاي پاسخگويي بار از روش پرداخت تشويقي به‌صورت بسته‌هاي پيشنهادي قيمت و ميزان انرژي كه به‌ وسيله فراهم‌كنندگان پاسخ‌گويي بار جمع‌آوري مي‌شود، پيشنهاد گرديده است. نتايج شبيه‌‌سازي در سه حالت مختلف براي بهينه‌سازي هزينه بهره‌برداري و آلايندگي با مشاركت و عدم مشاركت بارهاي پاسخ‌گو در نظر گرفته ‌شده است. براي حل مساله پيشنهادي روش چندهدفه حركت ازدحام ذرات پيشنهاد شده است؛ بطوريكه سيستم مرتب‌سازي غيرخطي و مكانيزم فازي براي تعيين بهترين پاسخ با توجه به مجموعه پاسخ‌هاي حاصل از فضاي پارتو توصيه مي‌گردد. جهت راست‌آزمايي، مدل پيشنهادي بر روي يك ريزشبكه هوشمند نمونه بكار برده شده و نتايج عددي حاصل به‌طور واضح نشان دهنده تأثير مديريت سمت تقاضا در كاهش اثر عدم قطعيت حاصل از توان توليدي و پيش‌بيني‌ شده توربين بادي و سلول خورشيدي مي‌باشد.