رابطه خودكارآمدي تحصيلي با سرزندگي تحصيلي: نقش ميانجي‌گرانه نيازهاي روانشناختي پايه

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي نيازهاي روانشناختي پايه در رابطه بين خودكارآمدي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر سنندج در سال تحصيلي 98-97 بود كه با روش تصادفي چندمرحله اي تعداد 364 دانش آموز وارد نمونه شدند. ابزار پژوهش حاضر خودكارآمدي تحصيلي، سرزندگي تحصيلي و نيازهاي روانشناختي پايه بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم‌افزار آماري AMOS22 استفاده شد. نتايج نشان داد، خودكارآمدي تحصيلي با سرزندگي تحصيلي رابطه مثبت دارد و بر آن تأثير مي گذارد. همچنين خودكارآمدي تحصيلي با نيازهاي روانشناختي پايه رابطه مثبت دارد و بر آن تأثير مي گذارد. يافته ديگر نشان داد، نيازهاي روانشناختي پايه با سرزندگي تحصيلي رابطه مثبت دارد و بر آن تأثير مي گذارد. يافته نهايي نشان داد، نيازهاي روانشناختي پايه در رابطه بين خودكارآمدي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي، نقش ميانجي دارد.  آموزش خودكارآمدي و توجه به نيازهاي روانشناختي پايه دانش‌آموزان بر سرزندگي تحصيلي آنها تأثيرگذار خواهد بود. بنابراين انتظار مي رود والدين دانش‌آموزان و معلمان آنها شرايطي را فراهم آورند تا نيازهاي روانشناختي پايه و نگرش مثبت درباره توانايي انجام موفقيت آميز يك فعاليت در آنها تقويت شود. در اين صورت دانش‌آموزان در رويارويي با چالش هاي تحصيلي، راه حل هاي مؤثر و سازگارانه اي را انتخاب خواهند كرد.