تأثير عناصر روي و منگنز بر عملكرد و ويژگي‌هاي كيفي سير سفيد همدان

به دليل اهميت دارويي و غذايي سير، مصرف جهاني آن رو به افزايش است. بنابراين، توليد محصولي با كيفيت بالاتر بر قابليت بازارپسندي آن اثر قابل ملاحظه‌اي مي‌گذارد. لذا جهت بررسي اثرهاي عناصر روي و منگنز بر عملكرد، كيفيت و بازارپسندي سير، اين پژوهش به صورت آزمايش فاكتوريل، در قالب طرح پايه بلوكهاي كامل تصادفي، با سه تكرار، در استان همدان و در طي سالهاي 91-1389 اجرا شد. فاكتورها شامل كود روي در چهار سطح (صفر، 20، 40 و 60 كيلوگرم در هكتار سولفات روي پودري 33  درصد (ZnSO4. H2O)) و كود منگنز در سه سطح (صفر، 20 و 40 كيلوگرم در هكتار سولفات منگنز 31 درصد (MnSO4. H2O)) بود. نتايج ادغام شده دو سال نشان داد اثر اصلي روي بر عملكرد سير، مقدار روي برگ و سوخ، اسيد پيرويك غيرآنزيمي و مواد جامد محلول در سطح احتمال پنج درصد معني دار شد. بيشترين عملكرد از تيمار مصرف 20 كيلوگرم در هكتار سولفات روي و به مقدار 7997 كيلوگرم در هكتار و كمترين آن از تيمار عدم مصرف كود روي و به مقدار 6099 كيلوگرم در هكتار به دست آمد. اثر اصلي منگنز بر عملكرد و غلظت مواد جامد محلول درسطح احتمال پنج درصد معني‌دار شد و با افزايش مصرف منگنز، عملكرد روند افزايشي نشان داد. ولي اثر منگنز بر ساير فاكتورهاي اندازه گيري شده معني دار نگرديد. اثر متقابل دو جانبه روي و منگنز بر تعداد سيرچه ها و غلظت مواد جامد محلول معني دار گرديد. در مجموع، مصرف 20 كيلوگرم در هكتار سولفات روي و 40 كيلوگرم در هكتار سولفات منگنز براي افزايش عملكرد و بهبود برخي ويژگي هاي كيفي سير براي مناطق و شرايط مشابه با شرايط پژوهش حاضر، قابل توصيه مي باشد.