مظهريت اهل بيت(ع) براي رحمت عام و خاص الهي در احاديث امان

در احاديث امان، اهل بيت: مظهر رحمت عام و خاص الهي هستند. رحمت عام شامل خلقت عالم و هدايت آنها است، و رحمت خاص شامل هدايت تشريعي و مصونيت از عذاب و هلاكت دنيوي و اخروي است. اهل بيت: نيز دو گونه امان دارند: يكي امان عام كه مظهر رحمت عام الهي و سبب مصون ماندن موجودات از عدم و ضلالت مي‌گردد، و ديگري امان خاص كه مظهر رحمت خاص الهي و سبب مصون ماندن انسان از ضلالت و گمراهي در وصول به شريعت و امان آنها از عذاب دنيوي و اخروي (شفاعت) است. امان از عدم يعني اهل بيت: مجراي فيض الهي هستند و به يمن وجود آنها است كه كل هستي از خداوند تبارك و تعالي هستي گرفته و مي‌گيرد، و امان از ضلالت يعني هدايت الهي از طريق آنها در عالم ساري و جاري است و كساني كه ولايت آنها را بپذيرند در طريق هدايت الهي و صراط مستقيم خداوند قرار مي‌گيرند. امان بودن اهل بيت: از عذاب نيز به دو صورت مجسم شده است؛ يكي اينكه به يمن وجود آنها عذاب دنيوي از امت رفع و دفع شده، و صورت ديگر اينكه به سبب شفاعت اهل بيت: در آخرت از عذاب اخروي مصونيت مي‌يابند