نظريه مصونيت باور و پاسخ به شكاكيت

توجيه باورها بر مبناي دو مساله از جانب سنت شكاكليت به چالش كشيده شده است: فرضهايي كه در آن امكان توجيه باورها غير ممكن است و رابطه منطقي ميان توجيه باور با نفي فرضهاي شكاكيت بر طبق اصل بستار. در مقابل اين مساله دو راه حل معرفتي مطرح شده است. نظريه حساسيت نسبت به صدق و نظريه مصونيت باور. ديدگاه اول با انكار اصل بستار رابطه استلزامي ميان نفي فرضهاي شكاكيت و توجيه باور را زير سوال مي برد. اما ديدگاه دوم ضمن پذيرش اصل بستار با طرح نظريه خاص خود در باب توجيه، مدعي نفي فرضهاي شكاكيت است. نظريه مصونيت باور سوسا را مي توان از اين گروه دانست. طبق اين ديدگاه باورS به P مصون است اگر و تنها اگر صادق نباشد كه بدون صادق بودن P ، S به P باور داشته باشد . همچنين باور به P مصون است مشروط بر اين كه صرفا وقتي P صادق است مورد اعتقاد باشد. همچنين يك باور مصون است اگر به راحتي كاذب نشود.