جايگاه شعر و شاعري در قرآن كريم

ديدگاه قرآن درباره شعر و شاعري چيست؟ در آيۀ 224 از سورۀ مباركۀ شعراء آمده است: «­وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ‏». بر اساس برداشت ابتدايي از اين آيۀ شريفه به نظر مي‌رسد كه اين كتاب آسماني نسبت به شعر و شاعري نگاه منفي داشته و شاعران را مورد نكوهش و مذمت قرار داده است، ليكن دقت در اين آيه و آيات بعدي و همچنين سياق، شأن و تاريخ نزول آن، مطالب و مفاهيم ارزشمندي را در اختيار ما قرار مي‌دهد كه توجه به آن در اين زمينه راهگشا و هدايتگر است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه هيچ‌يك از فرازهاي قرآني در صدد نكوهش و تخطئه اصل هنرِ شعر و شاعري نيستند، بلكه آيات و همچنين برخي از رواياتي كه در ظاهر به مخالفت با شعر و شاعري پرداخته‌اند نيز با توجه به گوناگوني محتواي شعر و همچنين شرايط و موقعيت‌هاي مختلف، قابل توجيه و تفسير هستند. همانگونه كه آيۀ مذكور نيز در ادامه با آيۀ «إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً و... » تخصيص خورده و شعراي ايماني را استثناء مي‌نمايد.