بررسي خواص پروبيوتيكي انتروكوكوس فاسيوم و لاكتوباسيلوس كانكئي جدا شده از عسل و امكان اضافه نمودن آن‌ها به آب سيب و انگور

در اين پژوهش پروبيوتيك هاي لاكتوباسيلوس كانكئي و انتروكوكوس فاسيوم جداسازي شده از عسل مورد آزمون هاي تشخيصي شامل مقاومت به اسيد، مقاومت به نمك‌هاي صفراوي (بايل)، مقاومت به شيره معده (پپسين و تريپسين)، عدم فعاليت هموليتيك، هيدروليزال – آرژنين قرار گرفت و در نهايت جمعيت آن ها شمارش شد. سپس آب سيب طبيعي با درجه بريكس 22 و آب انگور با درجه بريكس 15 توسط باكتري هاي پروبيوتيك با مقادير cfu/ml 8 10 به‌صورت 100 درصد از هر يك از باكتري ها و همچنين مخلوط 50 درصد از هركدام از باكتري ها تلقيح گرديد. ارزيابي pH ، ارزيابي درصد مواد جامد محلول (بريكس)و ارزيابي قابليت زنده‌ماني باكتري هاي پروبيوتيك، در بازه هاي زماني روز صفرم، روز هفتم،روز چهاردهم ، روز بيست و يكم انجام شد. نتايج نشان داد اختلافات معني‌داري بين خصوصيات اسيديته و pH تيمارها وجود دارد. با افزايش مدت‌زمان نگهداري و افزايش جمعيت پروبيوتيك، سطح pH و بريكس به‌طور معني‌داري كاهش يافت (05/0 p). ميزان بقاي پروبيوتيك در طي زمان نگهداري در تيمار آب سيب داراي مخلوط 50 درصد لاكتوباسيلوس كانكئي و 50 درصد انتروكوكوس فاسيوم در انتهاي روز بيست و يكم نگهداري داراي بالاترين ميزان جمعيت در بين تيمارها بود. تيمار آب انگور داراي سويه‌هاي 100 درصد از هريك از باكتري‌ها نيز داراي حداقل جمعيت باكتري‌هاي پروبيوتيك بود (05/0 p). بر اساس نتايج به‌دست‌آمده تيمار داراي جمعيت cfu/ml 108 از مخلوط 50 درصد لاكتوباسيلوس كانكئي و انتروكوكوس فاسيوم به‌عنوان تيمار بهينه با كاهش دو سيكل لگاريتمي در انتهاي دوره نگهداري بيست‌ويك روز انتخاب شد (05/0 p).