بررسي قابليت كاربرد پسماندهاي كشاورزي براي توليد بهينه آنزيم آلفاآميلاز از باسيلوس سوبتليس T41aبه روش تخمير غوطه ور با سوبستراي معلق

هدف از اين مطالعه، بررسي امكان استفاده از پسماندهاي مختلف كشاورزي و صنايع وابسته به‌منظور توليد بهينه آنزيم آلفاآميلاز توسط سويه بومي باسيلوس سوبتليس T41aو انتخاب اجزاء مناسب و اقتصادي به منظور دست يابي به بيشينه بازدهي توليد اين آنزيم بوده است. استفاده از پسماندهاي كشاورزي و صنايع وابسته در توليد فرآورده‌هاي ميكروبي به‌عنوان منابع تأمين‌كننده كربن و نيتروژن موردنياز در محيط كشت، ضمن ايجاد ارزش‌افزوده بالا، موجب كاهش هزينه‌هاي توليد و نيز كاهش معضل زيست‌محيطي ناشي از انباشت پسماندها در محيط مي‌شود. در مطالعه حاضر، در گام نخست و به‌منظور انتخاب هدفمند پسماندهاي كشاورزي، تأثير منابع متخلف كربن و نيتروژن بر توليد آلفا آميلاز ارزيابي شد. بر اساس نتايج ثبت‌شده لاكتوز و پپتون سويا به ترتيب به‌عنوان مناسب‌ترين منابع كربن و نيتروژن بيشينه توليد آنزيم را باعث شدند. در گام بعدي تأثير انواع پسماندهاي كشاورزي شامل پسماند مالت، سبوس برنج و سبوس گندم، پودر آب‌پنير، ملاس، كنجاله سويا، كنجاله كلزا، كنجاله ذرت، شربت خيسانده ذرت، ويناس الكل و ضايعات گلوتن به ميزان 1% در محيط كشت پايه بر توليد آلفا آميلاز در سامانه تخمير غوطه ور با سوبستراي معلق بررسي و مناسب ترين تركيب پسماندها براي طراحي محيط كشت اقتصادي و كارا انتخاب شد، به‌طوري‌كه با جايگزيني منابع كربني و نيتروژني محيط كشت پايه با 3 درصد از پسماندهاي كشاورزي منتخب سه گانه متشكل از 1 درصد از ضايعات حاصل از فرايند مالت گيري، 1 درصد كنجاله كلزا و 1 درصد از ويناس الكل، ميزان توليد آنزيم به 1/7 برابر توليد در محيط كشت پايه حاوي تركيبات گران قيمت رسيد. توليد آلفا آميلاز در محيط كشت منتخب نهايي به (U/L)4113 معادل72 درصد افزايش توليد نسبت به محيط شاهد رسيد، ضمن اين كه با حذف منابع كربن و نيتروژن سنتزي، هزينه توليد كاهش يافت.