كاربرد فناوري جديد راكتور غشايي در صنايع شيميايي

در چند دهه اخير، ادغام فرايندهاي جداسازي و واكنشي در هر واحد، تحت عنوان فناوري جديد راكتورهاي غشايي، در حكم ابزاري بسيار قدرتمند به منظور بهبود بازده و اقتصاد در صنايع شيميايي، راه‌هاي اميد بخشي پيش روي محققان قرار داده است. از اين‌رو هدف اصلي اين تحقيق، ارائه گزارشي كامل در مورد كاربرد فناوري جديد راكتورهاي غشايي در فرايندهاي شيميايي است. در اين تحقيق، ابتدا انواع راكتورهاي غشايي، از جمله راكتورهاي غشايي بسپاري، سيليسي، فلزي، زئوليتي و پروسكايتي بررسي مي‌شود. سپس به كاربرد اين فناوري نو در فرايندهاي شيميايي مختلف، از جمله انواع فرايندهاي تبديل1، هيدروژن‌زدايي، همپارش، تجزيه آمونياك و تجزيه CO2 و NOx پرداخته مي‌شود. در حال حاضر، به دليل مصرف سوخت‌هاي فسيلي، مشكلات زيست محيطي ناشي از توليد گازهاي گلخانه اي مورد توجه قرار گرفته است. از اين رو، هيدروژن به عنوان يك سوخت پاك و جايگزين مطرح شده است. مطالعات نظري نشان داده‌اند كه با بهره‌گيري از فناوري راكتور غشايي در فرايندهاي تبديل هيدروكربن‌ها، مي‌توان به هيدروژن دست يافت. از يك‌سو، اگر هدف توليد هيدروژن و كاربرد آن در پيل هاي سوختي باشد، آمونياك يك حامل انرژي مناسب براي توليد هيدروژن محسوب مي شود و فرايند تجزيه آن شامل توليد گازهاي گلخانه اي از جمله CO و CO2 نخواهد بود. از سوي ديگر هم مي‌توان با كاربرد اين فناوري در تجزيه اكسيدهاي نيتروژن و كربن، از ميزان زيان‌هاي ناشي از توليد گازهاي گلخانه اي كاهيد.