تأثير لزجت بر طراحي بهينه ي ايرفويل گذر صوتي توسط الگوريتم ژنتيك بهبوديافته

يكي از مشكلات اساسي در فرايند بهينه‌سازي آئروديناميكي به كمك الگوريتم ژنتيك، زمان محاسباتي طولاني براي رسيدن به ايرفويل بهينه بدليل تعداد دفعات فراوان مراجعه به حلگر جريان براي محاسبه تابع هدف است. ازآنجاكه با افزايش عدد رينولدز رفتار جريان لزج به جريان غير لزج نزديك مي‌شود، يك ايده ساده مي‌تواند استفاده از حلگرهاي سريعتر ازجمله حلگر غيرلزج براي محاسبه تابع هدف باشد. در اين مقاله نشان داده ميشود كه كارآيي آئروديناميكي ايرفويل بهينه بدست آمده با استفاده از حلگر غيرلزج بمراتب پايين تر از ايرفويل بهينه بدست آمده از حلگر لزج است. بنابراين مي‌توان اذعان نمود كه استفاده از حلگر غيرلزج در بهينه‌سازي آئروديناميكي در محدوده سرعت‌هاي گذر صوتي نمي‌تواند منجر به طراحي قابل قبولي شود. در اين مقاله از روش پارسك براي پارامتري سازي هندسه ايرفويل و از يك روش تركيبي فنر خطي و پيچشي براي براي حركت شبكه استفاده شده است.