بررسي تأثير دما و زمان فرآيند گداخت بر ريزساختار و عملكرد سايشي پوشش‌هاي NiCrBSi پاشش پلاسمايي

در اين پژوهش، پوشش‌هاي خودگداز NiCrBSi به روش پاشش پلاسمايي ايجاد شدند. تأثير هم‌زمان دما و زمان عمليات حرارتي گداخت بر ريزساختار، زبري سطح، ريزسختي و همچنين عملكرد سايشي اين پوشش‌ها ارزيابي شد. فرآيند گداخت در دماهاي 1000، 1050 و ˚C1100 و به مدت 5، 15 و 25 دقيقه انجام شد. براي بررسي ريزساختار و مورفولوژي پوشش‌ها، تعيين تركيب فازي آن‌ها و نيز مشاهده‌ي رد سايش از ميكروسكوپ نوري، ميكروسكوپ الكتروني روبشي و آناليز پراش‌سنجي پرتوي ايكس استفاده شد. عملكرد سايشي پوشش‌هاي گداخت‌شده توسط آزمون پين روي ديسك مطالعه شد. با توجه به نتايج اين پژوهش، فرآيند گداخت باعث كاهش ضخامت، تخلخل و زبري سطح پوشش، حذف مرز بين اسپلت‌ها، افزايش ريزسختي، ايجاد يك پيوند متالورژيكي بين پوشش و زيرلايه و تشكيل رسوبات سخت كاربيدي و بورايدي (Cr7C3 و CrB) شد. همچنين تجاوز از پارامترهاي بهينه‌ي فرآيند گداخت باعث ايجاد پديده‌ي گداخت بيش از حد و در نتيجه افت خواص پوشش شد. مشخص شد كه دماي ˚C1000 و زمان پنج دقيقه، پارامترهاي بهينه‌ي گداخت در اين تحقيق هستند؛ زيرا كمترين تخلخل، بيشترين ريزسختي و نيز بهترين عملكرد سايشي در نمونه‌ي گداخت‌شده در در اين پارامترها بهدست آمد. مكانيسم سايشي غالب در اين نمونه سايش خراشان بود.