بررسي نتايج ناخواسته اجتماعي ناشي از مين ضد نفر در استان كردستان

مطالعه كنش و نتايج ناخواسته كنش هاي انساني يكي از مفاهيم بنيادي در پژوهش هاي علوم اجتماعي بوده است. اهميت مطالعه نتايج ناخواسته كنش فقط ناشي از پيامد مثبت يا منفي نيت عاملان كنش نيست بلكه توليد نتايج و كنش هاي متوالي ديگري است كه فراسوي پيش بيني كنشگران مي‌رود. به‌كارگيري مين هاي ضدنفر در جنگ ناشي از كنش هدفمند ميان نيروهاي متخاصم است كه نتايج ناخواسته فردي و اجتماعي گسترده و غيرقابل‌پيش‌بيني به دنبال دارد. مشكلات ناشي از پيامدهاي پنهان، ناخواسته و غالباً منفي اين پديده دامن‌گير نهادهاي مختلف اجتماعي شده و هزينه‌هاي سرسام آوري را بر دوش جامعه مي گذارد. ازاين‌رو، هدف اين تحقيق بررسي نتايج ناخواسته اجتماعي ناشي از مين هاي زميني ضدنفر در استان كردستان به‌عنوان يكي از استان هاي آلوده به مين كشور است. مباني نظري اين تحقيق ريشه در مطالعات مرتن و گيدنز دارد. روش اين تحقيق از نوع تركيبي  (كميكيفي) بوده و جامعه موردمطالعه مشتمل بر كليه افراد غيرنظامي بوده است كه در استان كردستان به نحوي از انحاء در معرض آسيب ناشي از مين قرارگرفته‌اند. بخشي از داده ها از طريق اسناد و مدارك بنياد جانبازان، هلال‌احمر و ساير منابع و بخشي از طريق مصاحبه با آسيب ديدگان به‌دست‌آمده است. نتايج تحقيق نشان داد كه استفاده از مين هاي ضدنفر و پيامدهاي ناخواسته آن ضمن اين‌كه جان انسان‌هاي زيادي را گرفته وعده‌اي را معلول ساخته است، عامل مهاجرت و طلاق و ناامني بوده و به محيط‌زيست، كشاورزي و توريسم... آسيب جدي وارد ساخته است. تمام آسيب‌هاي ناشي از اين پديده هنوز ناشناخته است و در ابعاد زمان، مكان و مشكلات در حال گسترش است. نتايج استفاده از مين امري مزمن بوده و راه‌حل جدي براي آن نيازمند خواست، همكاري گسترده و مداوم نهادهاي مردمي، دولتي و بين‌المللي براي پيشگيري از توليد، ذخيره و به‌كارگيري آن هاست.