رويكرد تربيتي تزكيه و كاربرد آن در محورهاي چهارگانه سبك زندگي اسلامي

هدف پژوهش، بررسي رويكرد تربيتي تزكيه در روايات و كاربرد آن در محورهاي چهارگانه سبك ‌زندگي‌اسلامي است. روش انجام پژوهش، توصيفي ـ تحليلي است كه روايات مربوطه با شيوه كيفي تحليل شده‌اند. از نتايج پژوهش آن است كه توأم بودن تهذيب و رشد در اين رويكرد، سبك ‌زندگي ‌اسلامي را سامان مي‌دهد و در محور ارتباط با خدا، موجب غفلت‌زدايي و رشد شناخت و باور به قوانين الهي، بندگي، شكر و رضايت نسبت به تدبير‌هاي پروردگار است؛ در محور خويشتن، عامل پرهيز از رفتارهاي ضداخلاقي، پرورش عقلانيت، بازشناسي و بازسازي فطرت است. و در محور ارتباط با ديگران، باعث پرهيز از رفتارهاي ضداخلاقي نسبت به ديگران، تسري دادن تولي و تبري به گستره افراد بشر با محوريت خداوند، تكريم و حسن معاشرت است و در محور جهان هستي، تنزّه متربي از افكار غيرعقلاني درباره افعال خداوند، مصون ماندن از آسيب زدن به طبيعت و جلوگيري نكردن از بهره‌مندي انسان‌ها از مواهب طبيعي، شناخت بهتر طبيعت و جهان هستي و مسئوليتش درباره عمران طبيعت، و بهره‌برداري صحيح و به اندازه از نعمت‌هاي الهي است.