بررسي دلالت‌هاي تربيتي آيات تعليم و تزكيه

اين پژوهش به‌ هدف بررسي دلالت‌هاي تربيتي آيات تعليم و تزكيه، با استفاده از روش كيفي، از نوع تحليلي و استنباطي، انجام شده ‌است. جامعه‌ مورد تحليل در آن، تفاسير قرآن بوده ‌است، كه به‌طور عميق مورد مطالعه، و به‌طور مستمر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌اند. محقق از طريق يادداشت‌برداري از ديدگاه مفسران، اطلاعات لازم را گردآوري كرده ‌است. نتايج نشان مي‌دهد كه آيات تعليم و تزكيه، به‌خوبي به ‌اركان تربيت، يعني مربي، متربي و محتوا پرداخته‌اند، و دلالت‌هاي تربيتي در هركدام را مورد توجه قرار داده‌اند. براي نمونه، مربي بايد در ميان متربيان باشد و با آنها سنخيت داشته باشد؛ و محتواي تعليم و تربيت بايد منشأ الهي داشته باشد و متقن و استوار باشد و از سستي و خرافي بودن به‌دور باشد. همچنين، نظام تعليم و تربيت بايد تزكيه‌محور باشد و برنامه‌هاي تزكيه‌اي بر تعليمي مقدم باشد. در اين نظام، معارف قرآني بايد محور همه‌ مباحث باشد، و دركنار آن از معارف عقلي در تمام رشته‌ها بهره ‌گرفته شود.