نسبت سنجي شهر و ديپلماسي در عصر جهاني شدن

ارتباطات و اطلاعات جهاني سبب گرديده است تا پديدها و روابط پيراموني آنها با يكديگر تغيير و تحولي بنيادين را بر خويش ببينند. آنچنان كه فرآيند «جهاني شدن» به عنوان بستري فراگير و باويژگيهايي چون ظهور «دهكده الكترونيك جهاني»، «انقلاب اطلاعات»، «گسترش آگاهي جهاني»، «ارتقاء خودآگاهي جمعي بشري» و «پايان جغرافيا و آغاز عصر سيبرنيتيك» توان آن را دارد كه بر اقتصاد، سياست، فرهنگ و... تأثير نهد.«شهر»ها نيز در اين فرآيند تأثيري متقابل را مي نهند. اين تغيير و تحولات، عمده عامل تحول در «روابط بين المل» و «ديپلماسي» ميباشد؛ آنچنان كه ديگر روابط بين الملل صرفاً شامل مراودات دولت ـ ملتها نميباشد.سوال اصلي ما در اين نوشتار آن است كه «چگونه نسبتي مابين تغييرات جهاني شدن با روابط شهرها از يك سوي و روابط بين الملل با دولت ـ ملتها از سوي ديگر برقرار ميباشد؟»مفروض اين نوشتار بر آن است كه هرگاه ساختارهاي جهاني دستخوش تغيير و تحول شوند، ديپلماسي نيز متحول ميشود؛ لذا ما در اين پژوهش با تكيه به روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي قصد آن داريم تا بيان نماييم كه (فرضيه اصلي) «روابط بين الملل در نسبتي عام با تحولات جهاني شدن رو به سوي ديپلماسيهاي موازي چون ديپلماسي شهري آورده و از سطح صرف دولت ـ ملتهاي رسمي به سمت بازيگران متداخل غيردولتي حركت نموده و اقدام به ايجاد روابط دو و چند سويه نموده است».