به سوي نسل چهارمي از نظريه هاي انقلابي (ترجمه)

نسل سوم نظريه‌هاي انقلابي، آسيب پذيري ساختاري حكومت‌ها را عامل اصلي شكل‌گيري يك انقلاب مي داند. در دهه گذشته، منتقدان اين تئوري هاي، موضوعات مختلفي را در رابطه با نقش كليدي عواملي مانند رهبري، ايدئولوژي و همزادپنداري در ايجاد حركتهاي انقلابي، مطرح كرده‌اند. تحليل انقلابهاي به‌وقوع پيوسته در كشورهاي در حال توسعه و رژيم‌هاي‌ كمونيستي بحثهاي جديتري را در رابطه با نقش اين عوامل و ناكارآمدي نظريه‌هاي ساختاري نشان ميدهد. براي شروع توسعه نسل جديدي از نظريه‌هاي انقلابي، بهتر است كه بجاي تهيه ليستي از عوامل وقوع يك انقلاب، انقلاب را به عنوان يك معلول در نظر گرفته و روي عواملي كه ثبات يك حكومت را تضمين ميكند تمركز كنيم. تضعيف اين عوامل، راه را براي رهبري انقلابي، ايدئولوژي و همزادپنداري باز ميكند تا در كنار عواملي مانند فشار داخلي و درگيري نخبگان، وقوع يك انقلاب را پايه‌ريزي كنند.