شناسايي مناطق آسيب‌پذير پوشش گياهي به خشكسالي با استفاده از سنجش از دور (مطالعه موردي: استان بوشهر)

به منظور درك بهتر تأثير خشكسالي بر روي پوشش گياهي در منطقه خشك بردخون واقع در جنوب غرب ايران، آناليز تصاوير ماهواره­اي MODIS با ‌فاصله‌ زماني‌‌16روزه، طي سال­هاي 2000 - 2015 با استفاده از شاخص­هاي پوشش گياهي ­NDVI، EVI، SAVI­، روش SPI، نمونه­برداري ميداني و سيستم اطلاعات جغرافيايي در طول فصل رشد انجام گرديد. در تحقيـق حاضر، نقشه واقعيت زميني با روش نمونه‌گيري و پيمايش­هاي ميداني تهيه و سپس اطـلاعـات مربوط به پوشش متعلق به 290 پلات در قالب 29 واحد نمونه برداري جمع­آوري گرديد. سپس ميزان همبستگي بين شاخص­هاي گياهي و داده­هاي ميداني محاسبه، و براي هر شاخص، مدل پوشش گياهي بدست آمد. به منظور بررسي اثر خشكسالي بر پوشش گياهي، خشكسالي با استفاده از روش SPIاز داده­هاي ‌بارندگي 14 ايستگاه هواشناسي درون و اطراف منطقه مورد مطالعه، در بازه ‌زماني‌ مشابه ‌با تصاوير‌ ‌ماهواره­اي استخراج گرديد. نتايج تحقيق نشان داد كه شاخص NDVI بيشترين همبستگي (R2=0.56) را بين شاخص­ها دارد و جهت تهيه نقشه درصد پوشش گياهي انتخاب گرديد. بررسي بين مقادير شاخص NDVI با شاخص خشكسالي در بازه­هاي زماني مختلف نشان داد كه بيشترين همبستگي بين شاخص پوشش گياهي با SPIشش ماهه وجود دارد. بر اساس آناليز شاخص خشكسالي مشخص شد كه منطقه مورد مطالعه در سال 2012 شديدترين خشكسالي و سال 2004 بهترين وضعيت ترسالي را تجربه كرده است. همين روند تغييرات در پوشش گياهي بر اساس شاخص NDVI مشاهده شد. مقايسه تصاوير طبقه­بندي شده بين سال­هاي 2012 و 2004 (با تغيير 42 درصدي پوشش گياهي ضعيف) نشان­دهنده اثر خشكسالي بر روي پوشش گياهي در منطقه مورد مطالعه است. نتايج نشان داد، همبستگي بين SPI و شاخص پوشش گياهي مي­تواند براي شناسايي خشكسالي كشاورزي مفيد باشد.