پيش بيني نوسانات سطح آب زيرزميني در آبخوان باروق با استفاده از مدل SOMAI

قسمت اعظم مساحت كشور از لحاظ جغرافيايي در كمربند خشك و نيمه‌ خشك با بارندگي كم قرار گرفته است. رشد روز افزون جمعيت و محدوديت منابع آبي و استفاده بيش از قبل از منابع آب زيرزميني در بيشتر نقاط كشور، پيش بيني دقيق مقدار اين منابع را به دليل اهميت در برنامه ريزي و مديريت بهينه مي‌طلبد. در اين تحقيق به منظورتخمين نوسانات سطح آب زيرزميني آبخوان باروق در استان آذربايجان غربي و محدوده مطالعاتي مياندوآب از مدلهاي هوش مصنوعي شامل مدل فازي و مدل ماشين بردار پشتيبان و شبكه عصبي مصنوعي برگشتي با به كارگيري داده‌هاي سطح آب زيرزميني 7 پيزومتر انتخابي و همچنين تغييرات دما و بارش طي دوره زماني 14 ساله(8194) استفاده گرديده است. با وجود توانايي‌هاي ذاتي هر يك از اين مدلهاي هوش مصنوعي در پيش‌بيني سطح آب زيرزميني، ناهمگني فراوان محدوده مطالعاتي از حصول بازده بالاي مدل‌ها مي‌كاهد. لذا مدل‌سازي SOMAI كه تركيب روش دسته بندي نقشه خودسازمانده و مدلهاي اجرا شده است، با تقسيم بندي منطقه مطالعاتي به مناطق همگن باعث افزايش بازده هر يك از مدل‌هاي مركب در قسمتهاي مختلف آبخوان گرديد. نتايج نشان داد كه روش ارائه شده مي‌تواند روشي كارا در مدل‌سازي آبخوان‌هاي ناهمگن و حتي چند لايه باشد.