كاربرد تركيب كلينوپيروكسن‌ها در تعيين شرايط دمافشارسنجي بازالت‌هاي آتشفشان‌هاي احمدآباد، طهمورث و قره طوره (شمال قروه–كردستان)

آتشفشان‌هاي احمد‌آباد، طهمورث و قره‌طوره بخشي از مراكز آتشفشاني موجود در محور قروه بيجار و جزيي از برونزد‌هاي ماگمايي بازوي شمالي زون سنندج سيرجان، با عنوان همدانتبريز، را تشكيل مي‌دهند. تركيب سنگ‌هاي آتشفشاني بطور عمده بازالت و بافت‌هاي پورفيري، ميكروليتيك پورفيري و گلومروپورفيري به وفور قابل مشاهده هستند. فنوكريست‌هاي عمده شامل كلينوپيروكسن و اليوين مي‌باشند. فراواني كلينوپيروكسن در بازالت‌هاي قره‌طوره كمتر و كاني اليوين به عنوان فنوكريست عمده در سنگ‌هاي اين مركز آتشفشاني يافت مي‌شود. درشت بلورهاي كلسنوپيروكسن منطقه‌بندي عادي، در برخي موارد معكوس و آثار خوردگي خليجي نشان مي‌دهند، كه حاكي از عدم تعادل با مذاب ميزبان است. نتايج بررسي شرايط فيزيكوشيميايي حاكم بر ماگما (دما و فشار) با استفاده از كاني كلينوپيروكسن حاكي از آن است كه سنگ‌هاي آتشفشان‌هاي احمدآباد و طهمورث در دماي 1100 تا 1300 درجه سانتيگراد و فشار 3 تا 11 كيلوبار و بازالت‌هاي آتشفشان قره‌طوره در دماي 800 تا 1100 درجه سانتيگراد و فشار 0 تا 3 كيلوبار تشكيل شده‌اند. . فوگاسيته بالاي اكسيژن در اين سنگ‌ها و هم‌سويي دما و فشار درشت بلورهاي اليوين در اين منطقه، با دما و فشار بلورهاي كلينوپيروكسن در احمد‌آباد و طهمورث همگي نشان ميدهند كه بلورهاي كلينوپيروكسن در منطقه قره‌طوره در اعماق كمتر و احتمالاً در يك مخزن نيمه عميق، شكل گرفته‌اند.