بررسي موارد خاص بر رويكرد ترازنامه اي تأمين مالي از ديدگاه تئوري نمايندگي

تصميمات مربوط به تأمين مالي يكي از تصميماتي است كه مديران واحد اقتصادي به منظور حداكثر ساختن ثروت سهامداران اتخاذ مي نمايند. اين نوع تصميم گيري ها مربوط به ساختار سرمايه و همچنين، تعيين و انتخاب بهترين شيوه تأمين مالي و تركيب آن است. از اين رو هدف پژوهش، بررسي نقش مكانيزم هاي حاكميت شركتي بر رويكرد ترازنامه اي تأمين مالي شركت ها مي باشد. روش پژوهش، روش شبه تجربي با طرح پس رويدادي است، و تعداد 98 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زماني 1391-1395 بررسي شد. جهت آزمون فرضيه ها از تكنيك رگرسيون چند متغيره به روش تابلويي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه بين تمركز مالكيت و اندازه هيأت مديره با رويكرد ترازنامه اي تأمين مالي خارجي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد؛ و با افزايش ميزان تملك مالكيت و تعداد اعضاي هيئت مديره، تأمين مالي از منابع خارج از شركت افزايش مي يابد. ولي بين سرمايه گذاران نهادي و استقلال هيئت مديره با تأمين مالي خارجي رابطه معناداري مشاهده نشد؛ و اين دو متغير نتوانستند تأمين منابع مالي برون سازماني را تحت تأثير قرار دهند. همچنين، بين سرمايه گذاران نهادي و اندازه هيأت مديره با رويكرد ترازنامه اي تأمين مالي داخلي رابطه معناداري برقرار است. به عبارتي، حضور اين دسته از سرمايه گذاران و تعداد اعضاي هيئت مديره توانسته است تأمين مالي از منابع داخل شركت را افزايش دهد. ولي بين تمركز مالكيت و استقلال هيأت مديره با تأمين مالي داخلي رابطه معناداري يافت نشد.