تحليل روش شناسي عقلي مهدويت پژوهي

حوزه «مهدويت پژوهي» به عنوان حوزه‌اي مطالعاتي به منظور استاندارد سازي معرفتي و ساختارمندي دانشي نياز به موضوع و موضوع شناسي، غايت و غايت شناسي، مسائل و مسائل شناسي، روش و روش شناسي سامان يافته است. از اين رو حوزه مذكور نيازمند روش و روش شناسي است. از آن جا كه مسائل مهدويت پژوهي از نظر ماهيت شناختي و تبارشناختي داراي گونه‌گوني و تنوعات خاصي مي‌باشند؛ جهت توجيهات آن‌ها به روش‌هاي مختلف، نظير روش نقلي، روش عقلي، روش تجربي و روش شهودي نياز است. نوشتار پيش رو بر اساس رسالت تعريف شده، تنها به طرح روش شناسي عقلي مهدويت پژوهي پرداخته است. اين پژوهه ابتدا به تحليل چيستي روش عقلي و تنوعات آن پرداخته و در ادامه مقولات سه گانه روش، نظير ماده روش، صورت روش و سالك روش تبيين شده است و در ادامه به بحث روش شناسي عقلي مهدويت پژوهي توجه شده و به گوناگوني آن، نظير روش عقلي محض (مستقلات عقلي)، روش عقلي تلفيقي (غير مستقلات عقلي) مثل روش عقلي ـ نقلي و عقلي ـ تاريخي و عقلي ـ شهودي، به تحليل مصداقي پرداخته و چگونگي كاربست آن‌ها را در حوزه مهدويت پژوهي به بحث گذاشته است.