واكاوي برجسته‌ترين جلوه‌هاي تشابه محتوايي و لفظي آيات قرآن و دعاي ندبه

از جمله مطالعات معتنابه در فهم عميق تر از تأثير و تأثّرهاي متون بر يكديگر؛ «تحليل ارتباط هاي پيدا و پنهان» آن‌هاست. اين امر در زمينة مطالعات ديني، زمينه ساز افزايش افق انديشه اي مخاطب در غنابخشي به نگرش او در مورد خاستگاه الاهي آن متون و آموزه ها است. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي به واكاوي ارتباط هاي پيدا و پنهان ميان «قرآن» و «دعاي ندبه»، در جهت تبيين برجسته ترين جلوه هاي تشابه محتوايي و لفظي آن دو پرداخته است. فرايند اجرايي پژوهش بر خوانش و استخراج ساختار مند مؤلّفه هاي «متن حاضر» (دعاي ندبه) و «متن پنهان» (قرآن) بر مبناي معيارها و الگوهاي مطالعات بينامتني (از رويكردهاي مهم در علم نشانه شناسي) استوار است و بر آن اساس، انواع روابط بينامتني ميان دعاي ندبه و قرآن كريم، مانند بينامتني تركيبي، واژگاني، مضموني و شخصيت هاي قرآني، با ذكرسه نمونه براي هر يك بررسي شده است. نتايج پژوهش گوياي آن است كه اهل بيت:، همواره بر آموزه هاي قرآني (لفظ و محتوا) عنايت داشته و در دعاي ندبه نيز امام معصوم علاوه بر الفاظ قرآن كريم، از محتواي آيات بهره هاي فراوان برده اند.