رديابي مستقيم و هندسي اعضاء قطري ماتريس نرمي تعميم‌يافته باكمك روند بهينه‌يابي براي شناسايي آسيب در سازه‌ها

در اين نوشتار، دو روش جديد براي تشخيص آسيب در سازه‌ها با كمك اطلاعات مودال ارائه شده است. اساس روش‌ها بر پايه‌ي تعريف مسئله به‌صورت يك مسئله‌ي بهينه‌يابي استوار است. ماتريس نرمي تعميم‌يافته، به‌عنوان عامل اصلي ايجاد ارتباط بين اطلاعات مودال و آسيب رخداده در سازه‌ها معرفي شده است. سپس دو تابع هدف پيشنهاد شده است، كه به ترتيب بر پايه‌ي تطابق نقطه‌يي عناصر قطري ماتريس نرمي تعميم‌يافته و سنجش ميزان انطباق هندسي بردار متشكل از اين عناصر استوار هستند. در ادامه، مسئله‌ي بهينه‌يابي با كمك الگوريتم بهينه‌يابي رقابت استعماري حل شده است. كارآيي توابع پيشنهادي با مطالعه‌ي الگوهاي آسيبي مختلف روي ۳ مثال عددي از سازه‌هاي مهندسي بررسي و چالش‌هايي نظير تأثيرات نوفه‌ها مطالعه شده است. همچنين مطالعاتي پيرامون دقت توابع هدف پيشنهادي و ميزان هم‌گرايي الگوريتم بهينه‌يابي در اجراهاي مختلف صورت پذيرفته و مقايسه‌يي بين روش‌هاي پيشنهادي و يكي از روش‌هاي موجود انجام شده است. نتايج به‌دست‌آمده بيان‌گر دقت بالا و كارآيي بهتر تابع هدف دوم هستند.