تحليلي بر ارزش‌هاي پوياي اقتصادي با تأكيد بر مفهوم حركت و زمان در فلسفه اسلامي

ارزش‌هاي ذهني و عيني نتيجه ارزش‌گذاري انسان اقتصادي به محيط اجتماعي پيرامون است. «ارزش‌هاي ذهني پويا» بر رجحان مصرف و نقدينگي، پاداش صبر و نرخ مطلوبيت كاهشي مصرف كالا و نگهداري پول، تكيه دارد. «ارزش‌هاي عيني پويا» بر شرايط توليد، تئوري ارزش نيروي كار و جمعيت تمركز دارد. مجموعه ارزش‌هاي ذهني و عيني پويا، ريشه شكل‌گيري پديده‌هاي زمان مند در علم اقتصاد است.  اين مقاله با تسري انديشه فلسفه اسلامي از تعريف حركت و زمان به پديده‌هاي اقتصادي، به تحليل و نقد ارزش‌هاي ذهني و عيني و ارتباط آن با موضوع ارزش و پويايي‌هاي آن مي‌پردازد. نتيجه‌گيري مقاله آن است كه در اقتصاد مبتني بر پارادايم فلسفه اسلامي، متغيرهاي با منشأ ارزش ذهني نمي‌تواند واجد حركت و تغيير در بستر زمان باشند؛ ازاين‌رو ريشه‌هاي ذهني نرخ بهره با استفاده از تعقل منطقي مبتني بر تحليل اقتصادي و فلسفي مضاف مردود است. در مقابل ارزش اقتصادي معطوف به عامل انساني به ‌عنوان موجد رشد اقتصادي است.