رهيافتي رياضي بر استراتژي خروج در الگوي سرمايه‌گذاري خطرپذير اسلامي

از مهم‌ترين دغدغه‌هاي بنگاه‌هاي اقتصادي، دستيابي به راه‌هاي تأمين مالي است كه در خصوص بنگاه‌هاي تازهتأسيس و نوپا اين قضيه به شكل جدي‌تري مطرح است. سرمايه‌گذاري خطرپذير (VC) ايده‌اي جهت تأمين مالي اين دسته از بنگاه‌هاست كه امروزه در اقتصادهاي جهاني مورد استفاده و استقبال قرار دارد. با توجه به آنكه روش متعارف اين دسته از سرمايه‌گذاري‌ها با موازين شريعت همخواني ندارد، كشورهاي اسلامي در پي استفاده از الگوي سرمايه‌گذاري خطرپذير اسلامي در قالب عقود شرعي از جمله عقود مشاركتي هستند.  اين تحقيق با استفاده از روش مطالعه كتابخانه‌اي و يك الگوي رهيافت رياضي سعي دارد ضمن تبيين الگوي سرمايه‌گذاري خطرپذير اسلامي، استراتژي خروج از آن را براي سرمايه‌گذاران در قالب عقد مشاركت كاهنده تشريح نمايد. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد در استراتژي خروج مدنظر، مدت زمان لازم براي دراختيارگرفتن كامل پروژه اقتصادي توسط كارآفرين به سه عامل سرمايه سرمايه‌گذار، سرمايه كارآفرين و سود مورد انتظار در هر دوره بستگي دارد. تبيين نحوه و جهت اين وابستگي‌ها در دو حالت بازدهي ثابت و متغير در پروژه‌هاي اقتصادي، ديگر نتايج اين مطالعه را تشكيل مي‌دهد.