مكان‌يابي پارك‌هاي بزرگ مقياس براي مراكز شهري با استفاده از فرايند سه مرحله‌ايِ تحليل سلسله مراتبي شبكه‌اي (مطالعه موردي: منطقه 8 (تاريخي – فرهنگي) شيراز)

فضاهاي سبز به عنوان جزئي از نظام عملكردي، واجد ارزش هاي اجتماعي و اكولوژيكي براي بافت مركزي شهرها مي باشند و مكان‌يابي صحيح آنها براي برخورداري از يك مركز شهري سرزنده اهميت بسياري دارد. امروزه قابليت روش هاي مختلف تصميم گيري چندمعياره از جمله فرايندهاي تحليل شبكه اي و سلسله مراتبي در حوزه مكان‌يابي به اثبات رسيده است. پژوهش حاضر، توسعه فضاي سبز شهري را در مركز شهر شيراز  با استفاده از سيستم پشتيبان تصميم گيري متشكل از فرايند سه مرحله اي تحليل سلسله مراتبيشبكه اي و سيستم اطلاعات جغرافيايي بررسي مي كند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه تركيب دو فرايند تحليل سلسله مراتبيشبكه اي ضمن رفع مشكلات تحليل سلسله مراتبي، مدل مناسبي را براي تعيين ميزان اهميت معيارها، بررسي قابليت اراضي و انتخاب موقعيت مكاني بهينه فضاي‌ سبز براي مناطق شهري به ويژه بافت تاريخي كه دچار كمبود اراضي وسيع و مناسب است، فراهم مي‌آورد. اين پژوهش مي تواند در جهت تحقق توسعه پايدار شهري از طريق پايه گذاري شيوه هاي استاندارد تصميم گيري در برنامه ريزي فضاهاي سبز مورد استفاده قرارگيرد.