بررسي كتيبه‌هاي كوفي مسجد جامع نايين

عصر آل بويه (1055-932/ 447-320)، يكي از مهم‌ترين دوره‌هاي هنر اسلامي و مسجد جامع نايين از آثار برجسته معماري اين دوره (962/350) در ايران است. در سده‌هاي نخست اسلامي، با جانشين‌شدن الفباي عربي به‌جاي حروف پهلوي، خوشنويسي و كتيبه‌نگاري براي نشر آيات قرآن، جايگاه مهمي يافت. انواع بسيار زيبايي از خط كوفي طراحي گرديد كه بيش از هفت سده، به‌عنوان يك عنصر تزييني مهم در تزيينات مساجد، اماكن و حتي بر روي بدنه اشيا به شكل‌هاي متنوع، خودنمايي مي‌كرد. در پژوهش حاضر، به مطالعه كتيبه‌هاي اين بنا پرداخته شده است. تناسب خطوط عمودي و افقي در تركيب حروف، تمايز در نگارش حروف مشابه و توجه به خط كرسي در نگارش، از جمله اصولي است كه هنرمند در نگارش كتيبه‌هاي اين بنا در نظر داشته است. همچنين افزودن تزيينات به شكل‌هاي برگ و بال، مشابه نقوش ساساني به حروف كوفي نايين، كتيبه‌هاي اين بنا را در زمره يكي از قابل توجه‌ترين كتيبه‌هاي كوفي در بناهاي قرون اوليه اسلامي قرار داده است. روش تحقيق، بنيادي و كيفي و روش گردآوري داده‌ها، كتابخانه‌اي، ميداني و همچنين پردازش رايانه‌اي بوده است.