بررسي نزاع گفتمان ها بر سر معاني سياسي–مذهبي در فضايل الصحابه نسايي : (مطالعه ي موردي خلفاي راشدين )

فضايل الصحابه ي نسايي از جمله مهمترين منابع صحابه نگاريِ قرن 3 تا 4 هجري است كه همانند ساير منابع معرفتي در حوزه ي تاريخ ، پديده اي شفاف و خنثي نيست بلكه پديده اي پيچيده و عقيدتي است كه حقايق را تحريف و يا پنهان مي كند. از اينرو نمي تواند بازتابي دقيق و منطبق بر عينيت باشد بلكه به نوعي بازنمايي اراده و انديشه هاي مورخ و تحت تاثير بافت هاي زمانه ي وي تدوين شده است . اما بازتاب اين تفكرات در خصوص روايات مربوط به خلفاي راشدين كه در برهه اي از تاريخ ،خود تفكر ساز بوده اند بيشتر است . از اينرو پژوهش پيشِ روي در صدد است تا بر اساس روش تحليل گفتمان انتقادي ِ فركلاف ، به اين مساله بپردازد كه الگو و نحوه بازنمايي روايات فضايل الصحابه درباره خلفاي ِ سه گانه و علي ، بازتاب كدام معاني از گفتمان هاي سياسي مذهبي جامعه است ؟ بنابراين اين پژوهش نوعي تحقيق متن محور است كه چگونگي شكل گيري قدرت (سياسي، مذهبي و غيره ) در متن را كه نسايي با برجسته سازي يك انديشه و طرد ساير انديشه ها درحقيقت به تقويت آن قدرت پنهان مي انديشد، در تاريخ تفسير و تبيين مي كند.