آموزش كارآفريني و تاثير آن بر قصد كارآفرينانه

كارآفريني رفتاري مبتني بر قصد و اراده‌ي آگاهانه‌ي افراد است، از اين رو، پيش از آن‌ كه فرد اقدام به رفتار يا عمل كارآفرينانه نمايد، بايد قصد انجام آن عمل را داشته باشد. عمل و اقدام كارآفرينانه به‌ منزله‌ي سعي و كوشش عملي براي راه‌اندازي يا مديريت يك كسب‌وكار جديد است؛ و قصد كارآفرينانه، انتظار راه‌اندازي يك كسب‌وكار در سه سال آتي است. آموزش كارآفريني يكي از مهم‌ترين عواملي است كه قصد كارآفرينانه را در افراد باعث مي‌شود و از طريق ايجاد انگيزه در زمينه‌هاي ميل به كسب ثروت، توفيق‌طلبي، استقلال‌طلبي و يادگيري مهارت‌هاي كارآفريني عملي مي‌شود. از آن‌جا كه مهم‌ترين اهداف برنامه‌هاي آموزشي كارآفريني ايجاد و تقويت قصد كارآفرينانه‌ي بالقوه است، در اين تحقيق بيان چيستي و تاثير آن بر قصد كارآفرينانه مورد بررسي قرار گرفت. روش تحقيق كاربردي و از منظر متدولوژي نوع آن اقدام‌پژوهي توصيفي است.