بررسي جامعه‌شناختي گرايش به قوميت‌گرايي در آذربايجان از منظر پان‌تركيست‌ها

پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد تفسيرگرايي اجتماعي به بازسازي معنايي تغييرات در گرايش به هويت ملي در آذربايجان از منظر پان‌تركيست‌ها مي‌پردازد. در دوره‌ي قاجار و پيش از آن آذري‌ها خود را كاملاً ايراني مي‌دانستند و هميشه در حفاظت از مرزهاي كشور پيشگام بودند. ولي با روي كار آمدن دولت اقتدارگراي پهلوي و سياست‌ها و فعاليت‌هاي وي باعث شكل‌گيري تغييراتي در نگرش به هويت ملي و همچنين گرايش به هويت قومي ‌در آذربايجان شد. روش‌شناسي اين پژوهش كيفي است و با استفاده از قوم‌نگاري و تكنيك مشاهده و مصاحبه‌ي عميق، داده‌ها جمع‌آوري شد. يافته‌ها تحقيق شامل هشت مقوله‌ي زير است: متعين‌هاي ساختاري، رابطه‌ي دوسويه، گرايش به هويت ملي، شكل‌گيري دولت اقتدارگرا، محروميت فرهنگي، محروميت اقتصادي، محروميت سياسي، توهين رسانه‌اي و گرايش به هويت قومي (پان‌تركيسم). مقوله‌ي هسته‌ي تحقيق هم تغيير نگرش به هويت ملي است كه مقولات عمده‌ي بالا را در بر مي‌گيرد. در پايان تحقيق ارتباط اين مقوله‌ها در قالب يك مدل زمينه‌اي شامل بعد شرايط، تعاملات و پيامدها ارائه شده است.