نقش آيين هاي مذهبي در ساختار شهر سنتي (مطالعه موردي: شهر شوشتر)

نمادها و آيين‌هاي مذهبي در طي قرن‌ها همواره نظم و قواعدي را در ساختار شهر‌هاي سنتي جاري كرده‌اند؛ و از دلايلي بوده كه شهر‌ها پاسخگوي بسياري از نيازهاي روحي و رواني ساكنان خود بوده‌اند. تحليل شكل و ساختار شهر بدون توجه به مجموعه‌ي آيين‌هاي مذهبي كه در طول ساليان متمادي برگزار مي‌شود امكان‌پذير نيست.اين تحقيق به بررسي اثر برگزاري آيين‌هاي مذهبي بر ساختار شهر سنتي شوشتر مي‌پردازد. هدف از اين پژوهش بررسي نقش مراسم عزاداري محرم در كاهش آسيب‌هاي حاصل از تصليب ساختار كهن شهر و هم‌پيوندي ساختار امروزين شهر مي‌باشد. قواعد حاكم بر اين مراسم، ساختار بي‌روح امروزين شهر را شكسته و به صحنه‌اي يكپارچه تبديل مي‌كند. تكايا و امام‌زاده‌ها، مساجد به‌عنوان نقاط كانوني و تأثيرگذار در ساختار شهر مي‌باشند. تطبيق فضاها و عناصر شهري و صحنه‌هاي برگزاري مراسم سوگواري ‌ماه محرم با پيكره‌ي شهر تا حدي است كه بدون توجه به آن نمي‌توان تحليل‌كاملي از سازمان فضايي شهر بدست آورد. در اين ايام شهر نقش روزمره‌ي خود را رها كرده و تبديل به صحنه‌ي نمايشي عظيم از پيوند بين شهر و مردم را آشكار مي‌سازد. كالبد شهر ناگزير از تطبيق با نوع مراسم، شكلي يكپارچه خواهد گرفت و عناصر گسست حاصل از در دوره‌ي مدرن به عاملي مثبت بدل مي‌گردد.