دو روايت از تكوين مفهوم هنرهاي زيبا: ارزيابي مجدد كريستلر

پُل اسكار كريستلر در سال هاي 1951 و 1952 اين نظر را مطرح كرد كه آنچه به عنوان هنرهاي زيبا مي شناسيم، تا پيش از قرن هژدهم وجود نداشته است. اين نظر در اندك زماني مورد موافقت عمومي بسياري از نظريه پردازان قرار گرفت و بعدتر برخي از ديگر نويسندگان همچون لري شاينر نظر او را بسط دادند. با اين حال، برخي از نويسندگان نيز با نظر او موافق نبودند و براي مثال اين نظر را مطرح كردند كه مفهوم «هنرهاي تقليدي» نزد فلاسفۀ يوناني معادل هنرهاي زيباي دورۀ مدرن است. از ميان اين منتقدان مي توان به يانگ – مترجم انگليسي كتاب شارل باتو اشاره كرد. اين مقاله نخست اين دو روايت را مختصرا شرح مي دهد، سپس با ذكر برخي از ملاحظات، از نظر كريستلر دفاع مي كند. اين دفاع از دو جنبه مطرح مي شود: يكي توجه به ماهيت هنر در عصر جديد و ديگري اشاره اي به مفهوم هنرهاي زيبا در ايران و سهيم شدن ما با غرب در مفهوم جديد هنرهاي زيبا.