بررسي نسبت پديدارشناسي هايدگر و كربن (با تكيه بر دو مسئله هستي و زمان)

نسبت پديدارشناسي كربن و سنت پديدارشناسي و سهم كربن در تكوين جنبش پديدارشناسي غالباً امري مفروغ‌عنه پنداشته شده است؛ و جاي خالي پژوهش‌هايي دامنه‌دار و جدي در اين زمينه احساس مي‌شود. اين در حاليست كه روش نشدن چنين نسبتي مي‌تواند ارزيابي‌ها درباره ارزش روش شناسانه پژوهش‌هاي كربن در مطالعات ايراني ـ اسلامي را روشن‌تر سازد. ما در اين گفتار تلاش كرده‌ايم تا با تمركز بر دو مسئله اساسي پديدارشناسي هايدگر و كربن، يعني هستي و زمان، به مقام مقايسه پديدارشناسي هايدگر و كربن نزديك شويم؛ اين مقايسه مي‌تواند گامي در جهت تحليل تبارشناسانه پديدارشناسي كربن باشد. سنجش تلقي كربن از هستي و زمان در نسبت با انديشه هايدگر حكايت از شكاف‌هاي بنيادين ميان اين دو پديدارشناسي دارد كه بيش از هر چيز برآمده از مسامحتي است كه كربن با انديشه ايراني ـ اسلامي برقرار مي‌سازد. در اين مقاله پس از ارائه تحليلي از نظرگاه هايدگر و كربن پيرامون هستي و زمان به بررسي مقايسه‌اي نظرگاه اين دو پرداخته‌ايم و نشان داده‌ايم كه تفاوت‌هاي موجود ميان اين دو چگونه از آبشخور افتراق روش شناسانه سيراب مي‌شود.