تأثيرات بالقوۀ تغيير اقليم در توريسم سواحل جنوبي ايران بر پايۀ طرح اطلاعات اقليمي گردشگري

توريسم و تفريح، عوامل مهم اقتصادي است كه به‌طور مستقيم با‌ هوا و آب و هواي مقصد خاص ‌ارتباط دارد. آب و هوا، ‌منبع مهمي براي گردشگري و‌ عنصري به‌همان اندازه مهم است كه بايد در اهداف گردشگري گنجانده شود. در اين بررسي، تأثيرات بالقوۀ تغيير اقليم بر پايۀ طرح اطلاعات اقليمي گردشگري (CTIS) در نواحي سواحل جنوبي ايران بررسي شده است. براي اين منظور، از اطلاعات اقليمي 24ايستگاه آب و هواشناسي كرانه‌هاي جنوبي ايران در دورۀ 2008-1979 (30سال) به همراه اطلاعات مكاني و فردي استفاده شده است. با بهره‌گيري از مدل‌هاي نرم‌افزاريRayMan 1.2  و CTIS جنبۀ‌هاي حرارتي، فيزيكي و زيباشناختي طرح اطلاعات اقليمي گردشگري محاسبه شده است. سپس با برازش آزمون ناپارامتريك من كندال به سري‌هاي زماني پارامترهاي هواشناسي طرح اطلاعات اقليمي گردشگري، تغييرپذيري زماني و مكاني شرايط آسايش اقليمي بررسي شده است. نتايج اين بررسي نشان داد، دوره‌هاي مطلوب گردشگري از لحاظ جنبۀ‌هاي حرارتي، فيزيكي و زيباشناختي در سواحل خليج فارس ماه‌هاي مارس و نوامبر در سواحل درياي عمان ماه‌هاي ژانويه، فوريه و دسامبر است. پارامترهاي جنبۀ‌ حرارتي و فيزيكي از لحاظ زماني و مكاني در محدودۀ مورد مطالعه‌ نوسان دارد. روند افزايشي معنادار روزهاي شرجي (جنبۀ فيزيكي) و تنش گرما (جنبۀ حرارتي) و روند كاهشي معنادار مقبوليت حرارتي (جنبۀ حرارتي) در كرانه‌هاي درياي عمان، سبب كاهش دورۀ زماني مطلوب گردشگري در‌ آينده مي‌شود. در سواحل خليج فارس، شرايط به‌ گونه‌اي ديگر است؛ روند افزايشي شرايط مقبوليت حرارتي در ماه‌هاي مارس و نوامبر، روند كاهشي تنش سرما و گرما (جنبۀ حرارتي) به‌همراه روند كاهشي پارامترهاي نامطلوب جنبۀ فيزيكي مانند شرجي، انتظار افزايش دورۀ زماني مطلوب گردشگري در ماه‌هاي مارس و نوامبر است. دورۀ مطلوب گردشگري در سواحل خليج فارس، از سواحل درياي عمان محدودتر است. با ‌وجود اين، تفاوت زماني دوره‌هاي مطلوب گردشگري در سواحل درياي‌ عمان و خليج فارس براي برنامه‌ريزي و مديريت گردشگري بسيار مفيد است. آگاهي از نوسانات زماني دوره‌هاي مطلوب گردشگري در توسعۀ برنامه‌هاي گردشگري آينده، تأثير‌گذار است.