تحليل تقابل سكون / حركت در سينماي عباس كيارستمي بر مبناي نظريۀ زيبايي‌شناسي سكون لورا مالوي

لورا مالوي به عنوان منتقد روش سينماي كلاسيك هاليوود در بازنمايي تصوير زن، لحظۀ توقف زمان در فيلم و ثابت شدن تصوير سينمايي را بسيار مهم مي‌داند. او در كتاب مرگ ۲۴ بار در ثانيه: سكون و تصوير متحرك به تحليل حضور همزمان و متناقض سكون و حركت در سينما مي‌پردازد. سينماي عباس‌كيارستمي مطالعۀ موردي مالوي در اين زمينه است و از آن به عنوان سينماي عدم قطعيت ياد مي‌كند. در اين پژوهش به اين مسأله پرداخته شده است كه مالوي چگونه سينماي كيارستمي را به عنوان سينماي تأخير و سكون معرفي مي‌كند، در حالي كه استفاده از نماهايي از اتومبيلِ در‌حال‌حركت ويژگي سبك‌شناختي سينماي كيارستمي است. روش تحقيق در اين پژوهش روش كيفي است و رويكرد اصلي نيز تحليل روان‌كاوانه بر مبناي نظريات ژاك‌ لاكان است. نقد روانكاوانۀ لاكاني تحليل روش‌هاي متجلي شدن اميال ناخودآگاه شخصيت يا نويسنده نيست بلكه تحليل خود متن و رابطۀ متن باخواننده است. در تحليل تقابل سكون و حركت در آثار كيارستمي ، مفاهيم تكرار و بازگشت و تأثير آنها بر خاطرۀ تماشاگر و همچنين نگاه خيرۀ دوربين بررسي شده‌اند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه نگاه دوربين كيارستمي در داخل اتومبيل حس اقامت‌گزيدن در حركت و در نتيجه حضور چندوجهي در فضا و زمان را به بيننده منتقل مي‌كند.