بررسي دما، رطوبت نسبي و سرعت جريان باد در ساختمان هاي سنتي مسكوني بوشهر در فصل گرما (نمونه موردي عمارت گلشن و عمارت دهدشتي)

در ساختمان‌هاي بومي از راهكارهاي اقليمي و غير منفعل بسياري براي ايجاد آسايش حرارتي در محيط داخلي استفاده شده است. معماري بومي شهر بوشهر نيز در پاسخ‌ به شرايط نامطلوب آب و هوايي، موقعيت خاص فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي از ويژگي‌ها و عناصر خاصي برخوردار است. در بسياري موارد بهره‌گيري از ويژگي‌هاي اين معماري و الگو‌برداري از آن در ساختمان‌هاي مدرن مي‌تواند در راستاي ايجاد شرايط آسايش حرارتي مطلوب واقع شود. در پژوهش حاضر ابتدا ويژگي‌هاي اقليمي خانه‌هاي بومي بوشهر معرفي شده و سپس دو عمارت گلشن و دهدشتي جهت اندازه‌گيري‌هاي تجربي و بررسي رفتار حرارتي انتخاب شد. سپس با استفاده حسگرها متغيرهاي محيطي شامل دما، رطوبت نسبي و سرعت جريان باد در اتاق‌ها و حياط مركزي در بازه زماني هفت روزه در ماه‌هاي مهر و آبان اندازه‌گيري شد. نتايج حاصل از مقايسه متغيرهاي محيطي داخلي و خارجي نشان مي‌دهد كه شرايط حرارتي محيط داخلي ساختمان‌ها متعادل‌تر و مطلوب‌تر از اقليم گرم و مرطوب خارجي است. آسايش حرارتي در اين عمارت‌هاي تاريخي با استفاده از روش‌هاي سرمايش خورشيدي غيرفعال و تهويه‌ طبيعي ايجاد شده كه در ماه‌هاي گرم سال نيز همزمان با ايجاد رابطه‌ سازگار با بستر ساختمان و شيوه زندگي‌، محيطي مساعد را براي زندگي ساكنين فراهم مي‌كنند.