معيار شناسي اصل بودن امامت در واكاوي معياري اصول دين

اصول دين كه امروزه با پنج مولفۀ توحيد، عدل، نبوت، امامت و معاد شناخته مي‌شود از اصطلاحاتي است كه كاربردهاي متفاوتي دارد و حسب همين كاربردهاي متفاوت، معيارها و جهات مختلفي نيز پيدا مي‌كند. از كاربردهاي اصول دين مي‌توان به اصول عقايد، علم كلام، اصول اعتقادي‌ـ عملي و منابع معرفت دين اشاره كرد. مقاله حاضر سعي نموده با نشان دادن اين تفاوت‌ها بيان كند كه اصول دين در انديشه شيعي با معيار فقهي و كلامي و همچنين با آثار فقهي و كلامي كه معتقدات ديني دارند، معيار اصل قرار گرفتن واقع مي‌شود. نمود اين واكاوي در مسئله امامت جلوه مي‌كند كه سبب شده است امامت در انديشه شيعي يك اصل ديني، معرفتي، اعتقادي، اسلامي، ايماني، شيعي، عقلي، نقلي، كلامي و فقهي باشد. همچنين در اين واكاوي روشن شده كه تفكيك بين اصول دين و مذهب ثمره كلامي نداشته و ثمره آن فقهي است