نقد مستندات قرآني و روايي «چلّه‌نشيني»

«چله‌نشيني» لفظي مركب است كه بخش نخست آن(چله) بيانگر عدد چهل است. اين عدد در بيشتر فرهنگها، از قداست و ارزش والايي برخوردار است و مي‌توان گفت كه داراي اسرار و رموز خاصي است. چله‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشيني عملي است كه سالك صوفي در مدت چهل روز، عبادات و رياضت‌هاي خاصي را تحمل مي‌كند تا خود را از رذايلي كه در برخورد با جامعه و مردم به او رسيده، پاك كند. اين عمل داراي آدابي چون كم‌خوابي، كم‌خوري و مانند آن است. اين رسم در طول تاريخ خود موافقان و مخالفاني داشته است. مستندات باورمندان به چله‌نشيني، چهل شب‌ ميقات حضرت موسي(ع)، خلوت‌گزيني حضرت محمد, و حديثي از ايشان در باب اخلاص چهل روز است كه در اين جستار به واكاوي اين مستندات پرداخته شده و بيان شده است نه تنها هيچ يك از اين مستندات نمي‌تواند حجيتي بر اين عمل صوفيان باشد، بلكه آيات، روايات و سيره معصومان(ع) بر نهي از اعمال و رفتار صوفيان دلالت دارد.