بهبود توان هوازي و وضعيت سلامتي بيماران مبتلا به كبد چرب غيرالكلي داراي اضافه وزن با تمرينات تناوبي هوازي شديد

زمينه و هدف: پژوهش حاضر اثر يك دوره تمرين هوازي تناوبي شديد (HIIT) و تداومي را بر وضعيت سلامتي بيماران مبتلا به كبد چرب غير الكلي داراي اضافه وزن بررسي كرد. روش بررسي: 30 مرد مبتلا به كبد چرب غيرالكلي داراي اضافه وزن در سه گروه كنترل، تناوبي هوازي شديد و تداومي با شدت متوسط قرار گرفتند. تمرينات به مدت شش هفته، سه جلسه در هفته انجام گرديد. HIIT شامل چهار تكرار دو دقيقه­ اي دويدن با شدت 95-90% ضربان قلب ذخيره و سه دقيقه استراحت فعال بين هر وهله دويدن بود و هر هفته يك تكرار به بار تمريني اضافه گرديد. تمرين هوازي تداومي شامل 20 دقيقه دويدن با شدت 85-70% ضربان قلب ذخيره بود كه هر هفته پنج دقيقه به بار تمريني اضافه گرديد. توان هوازي، آنزيم­هاي كبدي و نيمرخ­ ليپيدي در سرم اندازه گيري و نتايج با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس تحليل شدند. يافته­ ها: در مقايسه با گروه كنترل، پس از شش هفته تمرين، سطوح سرمي AST، ALT و ALP، نيمرخ چربي و درجه سونوگرافي كبد چرب بهبود معني­ داري در گروه­هاي تجربي داشت(p<0/05). افزايش HDL، و كاهش LDL، CHLO تام و كاهش سطوح AST و ALT در گروه تمرينات HIITنسبت به گروه تمرين تداومي معني­ دار(p<0/05) بود. بهبود توان هوازي تنها در گروه HIIT معني­ دار(p=0/001) بود. نتيجه گيري: با توجه به يافته­ ها، تمرينات HIIT با اثرگذاري بهتر بر توان هوازي، نيمرخ ليپيدي و كاهش آنزيم­‌هاي كبدي نسبت به تمرينات تداومي، مي­تواند انتخاب مناسبي براي بيماران مبتلا به كبد چرب غيرالكلي باشد.