بررسي روابط علّي هوش هيجاني و هوش معنوي با اثربخشي مربيان ورزشي: نقش واسطه‌اي خودكارآمدي

باتوجه به اهميت اثربخشي مربيان در جهت هدايت و موفقيت ورزشكاران، مدنظر قرار دادن عوامل مؤثر و مرتبط روان‌شناختي در اين راستا مي‌تواند مؤثر واقع گردد. از اين ‌رو، هدف از اين مطالعه بررسي روابط علّي هوش هيجاني و هوش معنوي با اثربخشي مربيان ورزشي با در نظر داشتن نقش واسطه‌اي خودكارآمدي است. 300 مربي ورزشي از طريق روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند‌مرحله‌اي و به صورت تصادفي انتخاب شدند و مقياس هوش هيجاني اجتماعي بارآن (2000)، پرسش‌نامه هوش معنوي جامع آمرام و دراير (2007)، خودكارآمدي شرر (1982) و اثربخشي مربيگري فيلتز و همكاران (1999) را تكميل كردند. با توجه به يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان از خودكارآمدي به عنوان نقش واسطه‌اي جزئي در مدل مفهومي پژوهش ياد كرد. علاوه بر اين هوش هيجاني و هوش معنوي نيز بر اثربخشي مربيان ورزشي تأثيرگذار بودند. لذا داشتن هوش هيجاني و هوش معنوي لازمۀ رسيدن به اثربخشي مطلوب است و به عنوان دو متغير مهم مي‌توانند نقش مهمي در پيش‌بيني خودكارآمدي و اثربخشي مربيان ايفا كنند.